ტერიტორიულ-სახელმწიფოებრივი მოწყობის თეორიულ-სამართლებრივი საფუძვლები
DOI:
https://doi.org/10.61671/bsrcc.v4i2.12032საკვანძო სიტყვები:
ტერიტორიული მოწყობა, უნიტარული სახელმწიფო, ფედერალიზმი, ავტონომია, საქართველოს კონსტიტუცია, კონსტიტუციონალიზმი, დეცენტრალიზაცია, ადგილობრივი თვითმმართველობა, ტერიტორიული მთლიანობა, მხარეებიანოტაცია
წინამდებარე სტატიაში შესწავლილია ტერიტორიულ-სახელმწიფოებრივი მოწყობის თეორიულ-სამართლებრივ საფუძვლები შედარებითი კონსტიტუციური სამართლის და საქართველოს კონსტიტუციური სამართლის კონტექსტში. კვლევის მიზანია ტერიტორიული მოწყობის ძირითადი მოდელების - უნიტარული სახელმწიფოს, ფედერაციისა და ავტონომიის - სამართლებრივი ბუნების ანალიზი და მათი თეორიული კლასიფიკაციის შემუშავება, ასევე საქართველოს კონსტიტუციური მოდელის შეფასება საერთაშორისო სტანდარტებისა და შედარებითი გამოცდილების ჭრილში. ნაშრომი ეყრდნობა შედარებით-სამართლებრივ, ისტორიულ-სამართლებრივ და ფორმალურ-სამართლებრივ მეთოდებს. კვლევა ადასტურებს, რომ საქართველოს 1995 წლის კონსტიტუციამ განამტკიცა უნიტარული სახელმწიფოს მოდელი, თუმცა ავტონომიური რესპუბლიკების სტატუსის მოუწესრიგებლობა და ტერიტორიული მთლიანობის „გაყინვის კლაუზულა“ ქმნის განსაკუთრებულ კონსტიტუციურ-სამართლებრივ ფენომენს, რომელსაც შედარებით კონსტიტუციონალიზმში ანალოგი თითქმის არ მოეძებნება. სტატია ასევე განიხილავს ადგილობრივი თვითმმართველობის კონსტიტუციურ გარანტიებს, მხარეების სამართლებრივ ბუნებას და დეცენტრალიზაციის პერსპექტივებს ევროინტეგრაციის კონტექსტში.
Downloads
გამოქვეყნებული
ციტირების წესი
გამოცემა
სექცია
ლიცენზია
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
