ეკატერინე გაბაშვილის „მაგდანას ლურჯას“ ტრანსფორმაცია ტექსტიდან ეკრანზე
DOI:
https://doi.org/10.61671/bsrcc.v4i1.11833საკვანძო სიტყვები:
ეკატერინე გაბაშვილი, „მაგდანას ლურჯა“, გენდერული ანალიზი, ნეორეალიზმი, დედობის ნარატივი, სოციალური უსამართლობაანოტაცია
ნაშრომში ეკატერინე გაბაშვილის ცნობილი მოთხრობის ტექსტიდან ეკრანზე ტრანსფორმაციის საკითხს არა მხოლოდ კინემატოგრაფიული, არამედ (და უფრო მეტად) გენდერული თვალსაზრისითაც განვიხილავთ. კვლევის მიზანია, გამოიკვეთოს, როგორ იცვლება ქალის ნარატიული ხმა ლიტერატურული ტექსტის კინემატოგრაფიულ ინტერპრეტაციაში.
მოთხრობა 1890 წელს დაიწერა. ფილმი კი თენგიზ აბულაძემ და რეზო ჩხეიძემ 1955 წელს, სულ სხვა საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ვითარებაში გადაიღეს. ჩვენს კვლევაში, განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა ქალის სოციალური და ეკონომიკური დაუცველობის საკითხს, დედობის ფენომენსა და პატრიარქალური გარემოს გავლენას ქალის ბედზე. გენდერული თეორიის საფუძველზე ნაჩვენებია, რომ გაბაშვილის ტექსტში ქალის ხმა წარმოდგენილია როგორც ინდივიდუალური გამოცდილება, ხოლო ეკრანიზაციაში იგი გარდაიქმნება კოლექტიური სოციალური ტრაგედიის ნაწილად. სტატია ამტკიცებს, რომ მიუხედავად ნარატიული და ესთეტიკური განსხვავებებისა, ორივე ნამუშევარში, ტექსტსა და ფილმში, მაგდანა რჩება ქალური სიმტკიცის, ღირსებისა და მორალური ძალის სიმბოლოდ.
ჩამოტვირთვები
გამოქვეყნებული
როგორ უნდა ციტირება
გამოცემა
სექცია
ლიცენზია
ეს ნამუშევარი ლიცენზირებულია Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 საერთაშორისო ლიცენზიით .
