ქართველ მუჰაჯირთა შთამომავლების ანდაზები

ანოტაცია

ქართველ მუჰაჯირთა პირველმა თაობამ მშობელი ქვეყნიდან მოწყვეტით გამოწვეული უკიდეგანო სევდა-წუხილის აკუმულირება იმითაც შეძლო, რომ შთამომავლობას უძვირფასეს ნობათად დაუტოვა მათი იდენტობის ერთ-ერთი უტყუარი გამოხატულება _ მშობელი ხალხის მიერ საუკუნეთა ტევრში გამოტარებული და ცხოვრების მკაცრი გაკვეთილებით დახვეწილ-ჩამოქანდაკებული ზეპირსიტყვიერება მისი მრავალრიცხოვანი ჟანრებით; ანდაზები სწორედ ფოლკლორისა და ზეპირსიტყვიერების ერთ-ერთი სახეა. სტატიაში მოყვანილია კვლევები, რომელიც სამეცნიერო ექსპედიციას ეფუძნება. კვლევის შედეგად ვლინდება, რომ მუჰაჯირებმა ახალიც შექმნეს, ახალი საცხოვრისის სოციალურ გარემოსაც მოერგნენ, ბუნებით კაცთმოყვარე და ძმობა-მეგობრობისათვის მუდმივად შემართულნი, ცხოვრობენ, გააქვთ თავიანთი წილი ლელო წუთისოფელში, ერთმანეთშიც საუბრობენ მშობლიურ ენაზე და იმაზეც გულწრფელად წუხან, რომ ახალი თაობა ამას მათებურად ვეღარ ახერხებს, ძალიან ბევრი მიზეზის გამო.