ქართული ენის, როგორც სახელმწიფო ენის საჯარო ინფორმირებისთვის გამოყენების სამართლებრივი რეგულირება და პრაქტიკა
DOI:
https://doi.org/10.61671/bsrcc.v4i1.11789საკვანძო სიტყვები:
საქართველოს სახელმწიფო ენა, საჯარო ინფორმირება, საჯარო ინფორმირებისათვის განკუთვნილი წარწერები, სახელმწიფო ენის დეპარტამენტიანოტაცია
ენა ადამიანის თვითმყოფადობისა და კულტურული იდენტობის უმთავრესი ფორმაა და სახელმწიფოს კონსტიტუციურ-სამართლებრივი სტატუსის ერთ-ერთი ფუნდამენტური ნიშანია. სახელმწიფო ენა სამართლებრივი დაცვის ქვეშ მყოფი სოციალური სიკეთეა, რომლის გამოყენება და განვითარება სახელმწიფოს მნიშვნელოვანი ფუნქციაა.
ნაშრომი ეძღვნება ქართული ენის, როგორც სახელმწიფო ენის, საჯარო ინფორმირების სფეროში გამოყენების სამართლებრივ რეგულირებას, პრაქტიკასა და შესაბამის რეკომენდაციებს. გაანალიზებულია ქართული ენის ფუნქციური არეალის შემცირების ტენდენციები და ენის დეგრადაციის საფრთხეები, რაც განსაკუთრებით იჩენს თავს საჯარო ინფორმირებისთვის განკუთვნილ წერით მეტყველებაში.
კვლევაში განხილულია საჯარო ინფორმირებისათვის განკუთვნილ განცხადებებზე, სასათაურო წარწერებზე, პლაკატებზე, აბრებზე, აფიშებზე, რეკლამებსა და სხვა ვიზუალური ინფორმაციის მატარებელ ტექსტებზე ქართული ენის გამოყენების სამართლებრივი რეგულაციები. გაანალიზებულია ქართული კანონმდებლობის შესაბამისი ნორმების დარღვევის პრაქტიკა.
კვლევის შედეგები მიუთითებს, რომ მიუხედავად მოქმედი სამართლებრივი და ინსტიტუციური მექანიზმებისა, სახელმწიფო ენის გამოყენების სფეროში კვლავ ფიქსირდება რეგულაციების დარღვევები, რაც განპირობებულია სამართლებრივი ცნობიერების დაბალი დონით, ნორმატიული ბაზის გარკვეული ბუნდოვანებითა და სანქცირების არასაკმარისი ეფექტიანობით. ნაშრომში შემუშავებულია რეკომენდაციები სამართლებრივი რეგულაციების დახვეწისა და სახელმწიფო ენის დაცვისა და პოპულარიზაციის გაძლიერების მიზნით.
Downloads
გამოქვეყნებული
ციტირების წესი
გამოცემა
სექცია
ლიცენზია
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
